Formy kształcenia ustawicznego

TYPY PLACÓWEK KSZTAŁCENIA DOROSŁYCH
a) forma szkolna
- Szkoły dla dorosłych (są to szkoły, gdzie stosuje się odrębną organizację kształcenia i do której przyjmowane są osoby mające ukończone 18 lat)
- Szkoły wyższy
- Publiczne placówki kształcenia ustawicznego i praktycznego, którymi są:
+ Centra Kształcenia Ustawicznego oferujące szkolne i pozaszkolne formy kształcenia. Do form szkolnych należą szkoły wieczorowe i zaoczne dla dorosłych. Natomiast do form pozaszkolnych należą: kursy i egzaminy kwalifikacyjne na zdobycie tytułu zawodowego,
+ Centra Kształcenia Praktycznego - docelowo mają pełnić rolę miejsca, gdzie osoby poszukujące pracy będą mogły uzyskać przygotowanie zawodowe w innych specjalnościach,
+ Ośrodek Dokształcania i Doskonalenia Zawodowego - prowadzą doskonalenie młodocianych pracowników oraz realizują zadania z zakresu doskonalenia zawodowego dorosłych.
- Niepubliczne, niedochodowe instytucje szkoleniowe, w tym stowarzyszenia, fundacje, spółki i spółdzielnie
- osoby fizyczne i prawne, prowadzące działalność oświatową
b) forma pozaszkolna
Pozaszkolne kształcenie ustawiczne określa się zwykle jako proces kształcenia
i szkolenia zawodowego, który rozpoczyna się po cyklu kształcenia realizowanego w szkołach.
- Centra Kształcenia Ustawicznego
- Centra Kształcenia Praktycznego
- Szkoły
- Ośrodki Szkoleniowe
- Instytucje Szkolnictwa Wyższego
- Instytucje Badawcze
- Przedsiębiorstwa
- Organizacje pozarządowe

Funkcje kształcenia ustawicznego


Biorąc pod uwagę funkcje, jakie pełni dziś oświata dorosłych należy wyodrębnić dwie główne:
- zastępczą - polegającą na przekazaniu ludziom dorosłym tych wiadomości i ukształtowaniu u nich tych umiejętności, dyspozycji, sił umysłowych czy cech charakteru, których nie zdobyli w czasie normalnego, obowiązkowego nauczania szkolnego,
- właściwą - polegającą przede wszystkim na stałym aktualizowaniu i uzupełnianiu wiedzy oraz umiejętności ludzi dorosłych w dziedzinie gospodarki, polityki, ideologii, różnych dziedzin nauki, techniki i sztuki, w zakresie nie objętym programem szkoły, a koniecznym do właściwego spełniania obowiązków zawodowych i społecznych.